Brodaczka szydłowata (Usnea cornuta)

     Gatunek występujacy na drzewach liściastych, najczęściej klonie. Ja znalazłem go na pniu klona jawora. To nieduża ale sztywna i krępa brodaczka. Nasada głównej gałazki w miejscu przyczepienia do podłoża jest blado zielona lub jasno brązowa, mocno , poprzecznie popękana tworząc pierścienie. Gałązki boczne zwężaja sie u podstawy i również są popękane.

Gatunek objęty ścisła ochroną gatunkową
                                                                                                                                                     Wysoczyzna Elbląska. Próchnik

Lips

    Miło znowu wrócić do lasu, po krótkiej przerwie zimowej :)

czarka (Sarcoscypha sp)

Orzast kolist (Phaeophyscia orbicularis)

       Najprawdopodobniej to ten właśnie gatunek, choć oznaczanie porostów "na mokro" nie daje 100 procentowej pewności.  Porost rósł na wiekowym kasztanwcu. Owocniki u tego gatunku występują bardzo rzadko.

                                                                                           Wysoczyzna elbląska.  Ogrodniki

Illosporiopsis christiansenii

    Naporostowy grzyb pasożytujący na niektórych gatunkach porostów, ale najczęściej spotykany jest na obroście drobnym (Physcia tanella). Z moich obserwacji wynika, że nawet jak rośnie na innych gatunkach niż obrost drobny, to zawsze znajdował się on w bardzo bliskim sąsiedztwie.



     Na poniższym zdjęciu grzyb na tarczownicy bruzdkowanej (Parmelia sulcata) , ale tuż obokw, w lewym górnym rogu i w dole w tle znajduje się obrost drobny.
 

    Na tym zdjęciu grzyb znajduje się na soreńcu opylonym (Physconia distorta) i przylepce łuseczkowatatej (Melanohalea exasperatula), choć kilka milimetrów obok znajduje się już obrost drobny (Physcia tanella).

                                                                                                                                                     Wysoczyzna elbląska. Pagórki

Okienny

     W oczekiwaniu na jaśniejsze dni ... kadr z okna.

                                                                                                                                                         Dzięcioł duży

Nibypłucnik wątpliwy (Cetrelia olivetorum)

    Plecha odstająca od podłoża. Na krawędziach pofałdowane i zaokrąglone odcinki .Na górnej powierzchni znajdują się pseudocyfelle.  Jedna mała plecha rosła na mocno "opustułkowanych" gałęziach modrzewi.

Plecha nibypłucnika w objęciach pustułki pęcherzykowatej i tarczownicy bruzdkowanej

Gatunek ścisle chroniony .Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status EN – gatunek wymierający
                                                                                                             Wysoczyzna elbląska

Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata)

    Na plesze tego porostu zazwyczaj obficie występują duże , ząbkowate apotecja przykrywające całą plechę . Kiedy jest jednak ona widoczna , można zaobserwować charakterystyczne dla tego gatunku liczne brodawki. Na sucho plecha jest koloru oliwkowego, gdy wilgotna -zielona.
    Porost ten obrastał wierzchołkowe gałęzie świeżo powalonego dębu , na wysokości około 10 metrów.

Gatunek ujęty na  czerwonej licie z kategorią "CR: -krytycznie zagrożony. Gatunek ściśle chroniony
                                                                                               Wysoczyzna Elbląska. Wąwóz rzeki Olszanki

Pałecznik zielony (Calicium viride)

    Pałecznik zielony posiada plechę skorupiasto-granulowatą w kolorze zielonym. Z niej wyrastają owocniki mazediowe na cienkich trzoneczkach o wysokości 1-2mm . Owocniki w górnej części są brązowe, zaś trzoneczki są przeważnie czarne, tak jak kolor mazaediów.
    Porost obrastał korę wiekowego dębu.

Gatunek ujęty na czerwonej liście ze statusem "V"- narażony na wyginięcie
                                                                                                                                Wysoczyzna elbląska. Kadyny

Pustułka rurkowata (Hypogymnia tubulosa)

     Na gałęzi modrzewia.
   

                                                                                            Wysoczyzna elbląska

W lodowej gardzieli

                                                                                                                 Wysoczyzna elbląska. Rzeka Kumiela

Prószynka mączysta (Sclerophora farinacea)

    Porost porastał obficie korę jesionu rosnącego przy potoku. Natrafiłem na niego przypadkiem przeglądając korę pod lupą, ponieważ jego trzoneczki nie przekraczają wysokości 1 mm.

Gatunek ujęty na czerwonej liście ze statusem "CR"-krytycznie zagrożony wyginięciem
                                                                                                                                  Wysoczyzna elbląska. Elbląg

Chrobotek delikatny (Cladonia parasitica )

    Plecha pierwotna tego gatunku tworzy z bardzo drobnych łatek murawki na pniach drzew. Krawędzie łatek ,tak jak i młode podecja, są mocno , ziarnisto obsypane sorediami . Na szczycie niewielkich , 1 cm podecjów znajdują się brązowe owocniki.
   Murawka znajdowała się na wysokości kilku metrów nad ziemią powalonego starego dębu.

                                                                                                        Wysoczyzna elbląska. Pagórki

Czarka

     Ostatni grzyb tego roku , a jednocześnie pierwsza czarka nowego roku, bo ta z powodzeniem przetrwa zimę żeby dojrzewać na przedwiośniu i zdobić swoim kolorem bury w kolorach las.
    Spotkałem ja wczoraj na mchu pod świerkami.

Sarcoscypha sp.
                                                                                                                                                      Wysoczyzna elbląska

Lodowe grafiti

   Zamarznięte płytkie  , błotniste kałuże...

   

Krótki żywot lodowej waty

       Lodowa wata powstaje w wyniku witryfikacji cieczy,w  mocno zawilgoconych kawałkach drewna .Podczas gwałtownych spadków temperatury z pęknięć wydobywają się szkliste twory , które znikają już w pierwszych, porannych promieniach słońca.

Brodaczka kępkowa (Usnea hirta)

    Plecha brodaczki kępkowej pokrojem przypomina brodaczkę kędzierzawą, choć może wyglądać na bardziej rozpierzchłą czego zasługą są liczne krótkie gałązki wyrastające na gałązkach głównych i bocznych. Te najmniejsze wyglądają jak izydia. Cała plecha rzadko też przekracza wielkość 5 cm i zawsze przyczepiona jest do podłoża jasną nasadą. Nie posiada te z na głównych gałązkach brodawek jakie występują na brodaczce kędzierzawej.
 

 

Gatunek objęty częściową ochrona i umieszczony na czerwonej liście ze statusem "V"- narażony na wyginięcie
                                                                                                        Wysoczyzna elbląska. Elbląg

Brodaczka rozpierzchła (Usnea fulvoreagens)

   Zielonawo szarawa plecha jest krzaczkowata , lub wisząca i dorasta do około 10 cm . Do podłoża przyrośnięta jest ciemną nie zwężającą się  nasadą. Główne gałązki bez pęknięć na korze i bez izydiów , są gęsto rozgałęzione z licznymi drobnymi gałązkami. Na głównych gałązkach znajdują się brodawkowate soralia, natomiast na bocznych duże nieregularne soralia , pierścieniowate , które obejmują całe gałązki.
    Porost rósł na modrzewiu

                                                                                       Wysoczyzna elbląska . Ogrodniki
Gatunek ściśle chroniony

Brodaczka kędzierzawa (Usnea subfloridana)

     Brodaczka kędzierzawa tworzy najczęściej krzaczkowatą , dychotomicznie rozgałęzioną plechę umocowaną do podłoża czarną nasadą. Główne gałązki pokryte są licznymi brodawkami. Z tych brodawkowatych soralii wyrastają z czasem gwiazdkowato ułożone izydia. Gałązki boczne długie i  ostro zakończone, nie zwężają się w miejscach zetknięcia z głównymi gałązkami.
   Ta plecha rosła ma gałęziach młodego modrzewia mocno obrośniętego pustułką pęcherzykowatą.

Gatunek ściśle chroniony i umieszczony na czerwonej liście w kategorii "EN"-gatunki wymierające
Wysoczyzna elbląska . Ogrodniki

Para z odrzutu

    Obydwa gatunki , mąkla tarniowa i mąklik otrębiasty w 2014 roku straciły status gatunków chronionych. Teraz w parze :) raźniej.  Mąkla tarniowa rzeczywiście jest dość często spotykana. Mąklik otrębiasty porasta przeważnie wyższe partie drzew i częściej można spotkać go leżącego w ściółce , po tym jak oderwał się od podłoża na którym rósł.

                                                                                           Wysoczyzna elbląska

Odnożyca opylona (Ramalina pollinaria)

    Porost ten rósł na powalonym jesionie. Plecha tego gatunku jest zmienna, ale zawsze jest płaska , nie dęta. Często z drobnymi gałązkami na brzegach odcinków. Plecha też nie posiada owocników, a jeżeli już to bardzo rzadko.

Wysoczyzna elbląska
              Gatunek ujęty na czerwonej liście porostów ze statusem "V" - narażony na wyginięcie

Pięknoróg największy (Calocera viscosa)

    Niewielki jeden owocnik rósł jeszcze w ciemnym młodniku świerkowym.

Soreniec opylony (Physconia distorta)

    Soreniec opylony posiada dość dużą plechę . Te które spotkałem na przewróconym jesionie miały wielkość około 10 cm średnicy. Rosły na wierzchołkowych gałęziach jesionu, wszystkie z owocnikami. Typowa plecha soreńca jest koloru szarego i na obrzeżach odcinków jest mocno oprószona  . Zielony jest tylko wtedy kiedy jest mocno wilgotny.

Gatunek ujęty na czerwonej liście porostów z kategorią "E"- gatunek wymierający
                                                                                          Wysoczyzna Elbląska. Jeziorki

Pałecznica skręcona (Typhula contorta)

    Pałecznica skręcona rośnie przeważnie na opadłych gałęziach drzew liściastych . Ta w dość nietypowym miejscu, bo na gałęziach , na wysokości ponad metr od ziemi.

Wysoczyzna elblaska
Gatunek ujęty na czerwonej liście grzybów ze statusem "R"- rzadki

Goździeńczyk pomarszczony (Clavulina rugosa)

   Połowa grudnia i + 11 stopni , więc nic dziwnego, że goździeńczyki mają się jeszcze bardzo dobrze, choć to już nie ich pora. W młodniku  świerkowym natrafiłem kilkadziesiąt owocników.

                                                                                                           Wysoczyzna Elbląska

Przylepniczka łuseczkowata (Melanohalea exasperatula)

     Na opadłej gałązce dębowej.

                                                                                                                                 Wysoczyzna elbląska. Pagórki

Ramalina fastigiata (Odnożyca kępkowa)

    Na wiekowych topolach , obok odnożycy mączystej i opylonej , kilka kępek odnożycy kępkowej.

Gatunek objęty ścisła ochroną gatunkową i ujęty na czerwonej liście gatunków zagrożonych ze statusem "E"- wymierający
                     Wysoczyzna elbląska . Pagórki

Mroczny obrazek

    Poranek w Kadynach

Soreniec żółtawy (Physconia enteroxantha)

    Trochę na mokro fotografowany młody okaz , wiec może nieco odbiegać wyglądem od okazu z cechami charakterystycznymi dla tego gatunku. Jedną z ważniejszych cech tego gatunku są zółtozielone soralia tworzące skupiska , z czasem układające się w pasemka.

                                                                                           Wysoczyzna elbląska

Dzięcioły trzy

 

Dzięcioł duży (Dendrocopos major)

Dzięcioł duży (Dendrocopos major)

Dzięcioł średni (Dendrocopos medius)

Dzięciołek (Dendrocopos minor)

Włochacz

     Myszołów włochaty na polderach przy zalewie wiślanym.

Wąsatki

     W tym roku sypnęło wąsatkami w otulinie Zalewu Wiślanego. Nawet jak ich nie widać, to wszędzie słychać.

                                                                                                                    Trzcinowiska Zalewu Wiślanego

Pod wiatr

    Z zalewu  wywiało w gdzieś ptaszyny. Jeno łabędzie się zostały i to gdzieś na horyzoncie.

Kisielnica wierzbowa (Exidia recisa)

   

     Jak bombki na choince skrzą się na obumarłych gałęziach wierzby młode owocniki kisielnicy wierzbowej.

Gatunek ujęty na czerwonej liście grzybów ze statusem "V"- narażony na wyginięcie
                                                                                                   Wysoczyzna elbląska. Okolice jagodna        

     

Parmelina quercina ( szarzynka dębowa)

     To bardzo rzadki porost na granicy wymarcia. Porasta on głównie korę dębów. W Polsce występują trzy gatunki z rodzaju Parmelina. Parmelina quercina wyróżnia się wiekszymi owocnikami, choć i one występują bardzo rzadko u wszystkich szarzynek. Plecha P.quercina nie posiada izydiów , za to licznie występują na niej piknidia. Apotecja , czyli owocniki są w kolorze brązowym, choć mogą mieć tak jak te na zdjęciu zielone wnętrze , czego zasługą była wysoka wilgotność, ponieważ porost rósł na obłamanej  gałęzi w wilgotnej ściółce.
          W lewym dolnym rogu oczywiście tarczownica bruzdkowana (Parmelia sulcata).

Gatunek objęty w Polsce ścisła ochroną i umieszczony na czerwonej liście ze statusem "I E I"-Krytycznie zagrożony
                                                                     Wysoczyzna elbląska. Modrzewina