Przylepnik- czka

     Niezauważane, zielone, lub brunatno zielone  plechy tych porostów zlewają się z podłożem na którym rosną. Rosną na całej Wysoczyźnie Elbląskiej.



   Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata) ,prawie zawsze z dużymi i licznymi owocnikami .

Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata)

   Przylepniczka łuseczkowata (Melanohalea exasperatula) o błyszczącej powierzchni i z dużymi maczugowatymi izydiami.

Przylepniczka łuseczkowata (Melanohalea exasperatula)

Przylepniczka łuseczkowata (Melanohalea exasperatula)

   Przylepnik złotawy (Melanelixia subaurifera) o  odcinkach matowych i mocno przyrośniętych do podłoża.

Przylepnik złotawy (Melanelixia subaurifera)

Co skrywa pień jednej topoli

     Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata), Gatunek ten łatwo rozpoznać po luźno porozrzucanych izydiach , które sięgają nawet krawędzi apotecji. Ten jasno szary kolor plechy nie jest typowy dla tego gatunku. Przeważnie jest to kolor oliwkowy. Ta plecha wystawiona była długo na działanie promieni słonecznych.
 

Znajduje się na Czerwonej liście. Ma status "CR: -krytycznie zagrożony

     Tarczownica bruzdkowana (Parmelia sulcata) to bardzo pospolity porost , ale bardzo rzadko występują na nim owocniki. Najlepiej szukać ich na wiekowych drzewach wśród plech dużych starych i przebarwionych jakby były "schodzące".

    Wabnica kielichowata (Pleurosticta acetabulum). Owocniki brązowe w górnej części kadru. Kolor plechy zmienny , ale pofałdowane odcinki zawsze wznoszą się na krawędziach.

Znajduje się na Czerwonej liście . Ma status EN – gatunek wymierający

Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata)

    Jeden z rzadszych  porostów z tego trudnego rodzaju, jednak łatwa do oznaczenia ze wzgledu na charakterystyczne izydia i owocniki, które gdy wilgotne są zielone i brązowe kiedy suche.

 Gatunek ściśle chroniony .
                                                                                                                                                    Wysoczyzna Elbląska

Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata)

     Jest to porost bardzo rzadki w skali kraju, jednak jak już zaobserwowałem , na Wysoczyźnie elbląskiej można go z powodzeniem wytropić. Z moich obserwacji też wynika , że rośnie on wysoko w koronie drzew. Znajdowałem go więc na powalonych drzewach lub oberwanych gałęziach. Dotychczas tylko na dębach. Kilka razy już wstawiałem jego zdjęcie, ale na tym zdjęciu widać jego całą plechę , która nie jest nasiąknięta wodą, wiec jest w kolorze brunatno-oliwkowym.

                                 Gatunek ujęty na  czerwonej licie z kategorią "CR: -krytycznie zagrożony. Gatunek ściśle chroniony                                  
                                                                                                                                                                                                                                  Wysoczyzna elbląska. Jagodno

Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata)

    Na plesze tego porostu zazwyczaj obficie występują duże , ząbkowate apotecja przykrywające całą plechę . Kiedy jest jednak ona widoczna , można zaobserwować charakterystyczne dla tego gatunku liczne brodawki. Na sucho plecha jest koloru oliwkowego, gdy wilgotna -zielona.
    Porost ten obrastał wierzchołkowe gałęzie świeżo powalonego dębu , na wysokości około 10 metrów.

Gatunek ujęty na  czerwonej licie z kategorią "CR: -krytycznie zagrożony. Gatunek ściśle chroniony
                                                                                               Wysoczyzna Elbląska. Wąwóz rzeki Olszanki

Przylepniczka szorstka (Melanohalea exasperata)

  Stary powalony dąb pozwolił mi znaleźć tego rzadkiego porosta na jednej z porozrzucanych w promieniu kilkunastu metrów gałęzi

Park krajobrazowy wysoczyzny elblaskiej
Gatunek ujęty na czerwonej liście porostów ze statusem "CR"- krytycznie zagrozony. Gatunek ściśle chroniony