Gąska siarkowa o nieprzyjemnym zapachu. W przekroju zachowuje swój żółto siarkowy kolor. W porównaniu do podobnej gąski zielonki, posiada rzadziej rozstawione blaszki.
Gąska jasna mikoryzuje z wieloma gatunkami drzew, jednak najczęściej z brzozą. Biały kapelusz z przebarwieniami lub plamami ochrowymi. Z wiekiem staje się bardziej ochrowy.
Posiada kapelusz , początkowo wypukły, potem spłaszczony , cienki, w kolorze fioletu z ciemniejszym środkiem. Blaszki i trzon podobny do gąski siarkowej.
Gąska ostra rośnie na żyznych w lasach liściastych i mieszanych . Młode owocniki mają jedwabiście błyszczący kapelusz. Blaszki szerokie , często wystają poniżej krawędzi kapelusza.
Gąska występująca w lasach liściastych, najchętniej w grupach pod bukami. Młode gąski z podwiniętym jeszcze kapeluszem pokryte są śluzem. Blaszki gęste. Trzon w górnej części białawy, w dolnej pokryty drobnymi czerwonawobrązowawymi włókienkami.
Gąska występująca na glebach kwaśnych , często pod brzozą. Kapelusz średnicy do 8 cm , długo pozostaje podwinięty i wyraźnie w tym miejscu karbowany . Blaszki brązowożółtawe.
W pobliżu sosen, na glebach piaszczystych , często pośród porostów, spotyka się je do grudnia. Niekiedy dojrzałe, w pełni rozwinięte owocniki znajdują się pod ziemią.