Groszek szerokolistny na stanowiskach naturalnych w Polsce spotykany jest bardzo rzadko. Częściej jako zdziczały, na stanowiskach synantropijnych jak na przykład na piaszczystych, ciepłych i nasłonecznionych nasypach drogowych.
Groszek wschodniokarpacki najliczniej występuje w Bieszczadach, gdzie rośnie na połoninach. Poza Bieszczadami spotyka się go rzadko na Suwalszczyźnie, oraz w puszczy Białowieskiej.
Groszek wiosenny rośnie w lasach zasobnych w gleby próchnicze. Spotkać go można w ciepłych prześwietleniach i słonecznych okrajkach. Wegetację rozpoczyna przed pojawieniem się liści w lasach.
Nadbałtycki gatunek groszku, którego w Polsce można spotkać tylko tam, choć jak się okazało, jeszcze na południowym brzegu zalewu wiślanego, czyli kadyńskich wydmach.
Groszek skrzydlasty na Wysoczyźnie Elbląskiej to rzadka roślina. W Polsce jej populacja skupia się w zachodniej części kraju. Purpurowe kwiaty z czasem stają sie niebieskie , kiedy przekwitaja. Takie oskrzydlone łodygi posiada również częsty w lasach groszek leśny (Lathyrus sylvestris) , ale ten drugi ma tylko jedną parę liści i wąskie lancetowate przylistki.
Groszek bulwiasty i leśny podobne mają kwiaty, jednak już liście zupełnie inne. Rosną też w różnych biotopach. Groszek leśny w lasach , zaroślach i przydrożach. Groszek bulwiasty na glebach gliniastych w pobliżu pól uprawnych i wzdłuż rowów z wodą.
Gatunek charakterystyczny dla ciepłolubnych zbiorowisk okrajkowych . Najczęściej na obrzeżach lasów i suchych łąk. Jest pospolity, ale nie rośnie masowo na stanowiskach.
Groszek nadmorski w Polsce rosnący tylko na wydmach bałtyckich, w ubiegłym roku został umieszczony na czerwonej liście gatunków zagrożonych, póki co delikatnie z kategorią "NT" - bliski zagrożenia.